0
Kosz

ziwotnik Kupić Tuja Żywotnik Cena

Tuja wschodnia

Tuja Justinka $11.10
Tuja Morgan $11.10
Tuja Platycladus $11.10
Tuja Pyramidalis $11.10
Tuja Golden Minaret $11.10
Tuja Sieboldii $11.10
Tuja Franky Boy $11.10
Tuja Madurodam $11.10

Opis żywotnika wschodniego

Tuja wschodnia to drzewo o jajowatym lub jajowato-stożkowatym pokroju. Jest to drzewo, które bardzo wolno rośnie i jest niewysokie. W sprzyjających warunkach dorasta maksymalnie do 7 m. Żywotnik rozgałęzia się już od pnia. Ma długie, wzniesione pionowo gałęzie z delikatną budową i zielonym zabarwieniem. Żywotnik wschodni zimą zmienia swoje ubarwienie. Występuje w formie krzewu lub drzewa i najczęściej ma kilka pni.

Może osiągnąć do 15 metrów wysokości. Ma stożkowatą koronę, której szerokość może osiągnąć nawet 4 m, czerwonobrązową korę i zielone bądź żołtawozielone liście. Gdy drzewko jest młode, jego korona ma kształt wąskiej piramidy, natomiast u starszych okazów jest jajowata.

Pielęgnacja żywotnika wschodniego

Gdzie i jak sadzić?

Tuja wschodnia lubi miejsce lekko kwaśne. Jest bardzo wrażliwy na upały i suszę, w związku z tym należy otoczyć go szczególną opieką i pamiętać o regularnym nawodnieniu.

Rośliny należy sadzić w odległości około 50 cm od ściany budynku lub ogrodzenia. Sadzić w rzędach, w rozstawie około 60-100 cm. Dołek, w którym sadzimy rośliny, powinien być co najmniej 2 razy większy od bryły korzeniowej. Koniecznie podlewamy rośliny po posadzeniu. Przed podlewaniem glebę należy dokładnie udeptać wokoło rośliny. Jeśli po podlaniu gleba osiądzie, należy ją uzupełnić.

Najlepszym czasem dla sadzenia roślin z bryłą korzeniową jest wczesna wiosna lub jesień. Rośliny w doniczkach mogą być sadzone przez cały rok, poza okresami upału i mrozu.

Podlewanie.

Żywotniki wschodnie muszą być regularnie podlewane, szczególnie wiosną i latem 1-2 razy w tygodniu rano lub późnym wieczorem. Jesienią tuje również obficie podlewamy, przed atakiem mrozów.

Podlewać żywotniki warto kierując wodę na ziemię obok pnia, nie można lać wody z góry na roślinę. Nie jest polecane podlewać drzewa zimną wodą.

Ściółkowanie.

Aby zabezpieczyć żywotnikom czyste podłoże bez chwastów, warto rozkładać wokół roślin kilkucentymetrową warstwę kory lub drewnianych zrębków.

Również trzeba chronić glebę przed utratą wilgoci. W tym może pomóc rozłożony kompost.

Nawożenie.

Żywotnik wschodni jest drzewkiem kwasolubnym, więc do takich roślin najlepiej stosować specjalne nawozy dla roślin iglastych. Tę roślinę możesz nawieść nawozami fizjologicznymi lub o przedłużonym działaniu. Również istnieją jeszcze nawożenia jesienne i ekologiczne.

Tuja pobiera najbardziej potrzebne mu odżywcze składniki z tych mineralnych nawozów. Tymi składnikami jest azot lub potas, które zakwaszają podłoże.

Granulowane nawozy warto wysiewać raz do roku, czym można zapewnić odpowiednią ilość substancji odżywczych przeznaczonych roślinom na cały okres rozmnażania.

Istnieje również nawożenie produktami, które pomagają roślinie lepiej przeżyć suszę fizjologiczną i przygotować się do zimy.

Cięcie i formowanie tuja wschodnia.

Tuja wschodnia nie musi być przycinany, może mieć swój naturalny pokrój. Jeśli jest jednak taka potrzeba, najczęściej cięcie wykonujemy na początku wiosny, gdy znika ujemna temperatura. Obcinamy wszystkie zaschnięte, martwe i chore gałęzie. Zdrewniałe pędy o większej średnicy warto smarować maścią ogrodniczą z fungicydem, by ograniczyć ryzyko infekcji. Możemy również skrócić wszystkie wybujałe pędy oraz wyrastające poza pożądany kontur korony.

Przygotowanie do zimy.

Tuja wschodnia jest mrozoodporny. Wytrzymuje temperaturę do -22 stopni. Jeśli zima jest bezśnieżna, roślina narażona jest na wymarznięcie. Drzewka warto zabezpieczać przed mrozem np. agrowłókniną lub kopczykować roślinę na 15-30 cm suchymi liśćmi lub korą.

Jeśli po zimie żywotnik jest uszkodzony, to na pewno nie rezultat niskiej temperatury, lecz braku wody. Ma bowiem płytkie korzenie, a zimą też pobiera wodę. Tuje młode najczęściej są narażone na wysychanie.

Choroby i szkodniki.

Biota wschodnia czasami jest atakowany przez szkodniki i porażany chorobami.

Szkodniki:

  • Mszyce – szkodniki, które najczęściej atakują żywotniki. Ich kolonie można znaleźć wiosną na świeżych przyrostach
  • Przędziorek – atakuje w powietrzu i glebie rośliny, którym brakuje wilgoci w okresach suchej i gorącej pogody. Na roślinie można zaobserwować charakterystyczną pajęczynkę.

Szkodniki potrafią wyssać pożywne soki z drewek, powodując żółknięcie, brunatnienie, a w przyszłości zamieranie igieł.

Istnieje dużo chorób żywotników:

  • Fytoftoroza – choroba grzybowa, która poraża system korzeniowy. Objawem choroby jest zgnilizna korzeni oraz zamieranie i brązowienie żywotnika.
  • Plamistość łuseczek – choroba grzybowa, objawem której są żółtawe plamy, które pojawiają się na jednej stronie łusek i brązowieją w przyszłości.
  • Zamieranie pędów – pędy najpierw brązowieją, a później, zamierają od zewnątrz do środka. Młode rośliny najbardziej wrażliwe na daną chorobę. Wynikają niewielkie czarne zarodniki na porażonych pędach.
  • Szara pleśń – objawem są brunatne plamy. Szybka reakcja w momencie pojawienia pierwszych zmian rośliny może zahamować zamieranie igieł oraz inne uszkodzenia, w drugim wypadku roślina umiera.

Warto pamiętać, że brązowienie igieł nie koniecznie jest oznaką choroby – to mogą być przemarznięte pędy. Również warto wspomnieć o fizjologicznych chorobach, które wynikają np. z nieprawidłowego nawożenia roślin nawozami mineralnymi, jakie może doprowadzić do zasolenia podłoża.

Musimy też zwracać uwagę na psy i koty, które mogą zrobić znaczną szkodę roślinom.

Rozmnażanie żywotników wschodnich

Rozmnażanie z nasion.

Nasiona do sadzenia warto zbierać w końcu października lub na początku listopada, natomiast wysiewać wiosną. Nasiona warto przechowywać w zabezpieczonym miejscu przez okres od zbioru do siewu. Zanim nasiona będą wysiewane, mają być poddane około miesięcznej stratyfikacji. Kwiecień jest odpowiednim terminem siewu. Nasiona można wysiać do doniczek lub zaraz do gruntu. Podłoże musi być koniecznie uprawione i odchwaszczone oraz przepuszczalne. Miejsce na siew warto wybierać tak, aby było zacisznym oraz osłoniętym przed wiatrem.

Rozmnażanie poprzez sadzonki.

Rozmnażanie żywotników poprzez sadzonki zabezpiecza zachowanie wszystkich cech charakterystycznych dla danego gatunku. Najlepiej tuje rozmnażają się wiosną – od marca do kwietnia lub późnym latem – od początku sierpnia do końca września.

Należy oderwać młode pędy długości 10–15 cm, pobierając sadzonki. Na końcach pędów musi zostać trochę starszego drewna. Elementy pędów, które są większe, warto skrócić na 10 cm od góry. Również mają być usunięte wszystkie rozgałęzienia z dolnej części sadzonki.

Dalej trzeba zagłębić sadzonki w małe pojemniki, które mają być wypełnione torfem zmieszanym z piaskiem na głębokość około 2 cm. Podłoże w pojemnikach ma być spryskane wodą. Osłonięcie pojemników z sadzonkami przezroczystą folią jest dobrym sposobem, który zwiększa wilgotność powietrza.

Sadzonki mają się ukorzenić do nastąpienia zimy. Należy zapewnić w tym czasie stałe nawodnienie oraz zaciszne miejsce w półcieniu. Ukorzenione małe tuje można przesadzić do dużych pojemników, aby ostatnie mogły tam rosnąć do następnego przesadzenia. Należy przesadzić tuje na stałe stanowisko dopiero po dwóch latach.

Dzielenie korzenia żywotnika

Dzielenie korzenia żywotnika wschodniego – jeszcze jeden sposób wegetatywnego rozmnażania. Drzewa iglaste można rozmnażać, dzieląc krzew jesienią lub wczesną wiosną. Roślinę, która będzie się dzielić trzeba obficie podlać. Następnie przeciąć krzew na kilka części. Można ciąć grube korzenie i gałęzie za pomocą sekatora lub ostrej łopaty. Dalej sadzimy małe żywotniki do ziemi, starając się nie uszkodzić bryły korzeniowej.

Uprawa żywotnika wschodniego w pojemnikach

Przy pielęgnacji roślin iglastych w pojemniczkach są ważne dwie procedury.

Podlewanie jest bardzo ważnym, podłoże w pojemniku musi być w miarę wilgotne, ale nie bardzo mokre. Nie musimy podlewać rośliny codziennie, ale cały czas podlewania mają być regularne i z dużą porcją wody, aby ziemia mogła nasiąknąć.

Nawożenie – wyjałowienie ziemi w pojemniczku wykonuje się szybciej niż w ogrodzie, dlatego bardzo ważne jest nawożenie. Specjalne, wieloskładnikowe nawozy najlepiej stosować od wiosny do początku lata.

Biota wschodnia w projektowaniu krajobrazu

Zieleń w ogrodzie bardzo pięknie wygląda w połączeniu z innymi barwami. Czerwony kolor jest najlepszym, jaki może dopełniać zielony. Piękną kompozycją będzie ta, ktora polączy np. tuje brabant z czerwoną różą obok. Również ładnie thuja occidentalis komponuje się z ostro fioletowymi ostróżkami. Taki kompozycje potrafią oczarować wszystkich.

Pojednanie barw ciepłych z zimnymi – najłatwiejsza zasada łączenia kolorów. Kolory ciepłe – pomarańczowy, żółty i czerwony, a zimne – niebieski, zielony i fioletowy. Tuja, jakie mają ciepłe barwy, sprawiają wrażenie bliskości. Dlatego żółte, rude i złocistorude drzewka warto starać się sadzić jak najbliżej w zasięgu wzroku.

Możemy posadzić pojedyncze rośliny w zacisznych miejscach ogrodu, które również ładnie się prezentują w małym szpalerze.