0
Kosz

Żywotnik Kupić Żywotnik Tuja Cena

Tuja zachodnia

Tuja Smaragd Tuja Smaragd $11.10
Tuja Brabant Tuja Brabant $11.10
Tuja daniса Tuja daniса $11.10
Tuja Columna Tuja Columna $11.10
Tuja Teddy Tuja Teddy $11.10
Tuja hоlmstruр Tuja hоlmstruр $11.10
Tuja glоbosа Tuja glоbosа $11.10
Tuja wооdwardii Tuja wооdwardii $11.10
Tuja Homeopatia Tuja Homeopatia $11.10
tuja Hoseri Tuja Hoseri $11.10

Opis żywotnika zachodniego.

Tuja zachodnia (Thuja occidentalis) jest najczęściej uprawiany w prawie każdym ogrodzie oraz na większości balkonów i tarasów. Dorastają do 20 metrów wysokości i 2,5 m szerokości. Starsze drzewo ma jajowaty pokrój, a korony młodych drzew mają kształt wąskiej piramidy. Żywotnik zachodni ma spłaszczone gałązki, łuskowato jajowate igły oraz małe i owalne szyszki. Thuja occidentalis może żyć do stu lat.

Drewno żywotnika zachodniego jest miękkie, lekkie i trwałe, nie ulega gniciu.

Ten rodzaj żywotnika jest najczęściej używany na żywopłoty zwłaszcza tuje zachodnią szmaragdową.

Rozmaitości

Większość żywotników nie zmienia swojego koloru na zimę. Szybko rosną, nie mają dużo wymagań. Większość drzew uprawia się na glebach przeciętnych. Szczególne umiejętności nie są wymagane do pielęgnacji roślin. Żywotnik zachodni nie przepada za zasolonymi glebami, więc nie warto takie żywotniki sadzić w pobliżu dróg. Czas od czasu niektóre odmiany zmieniają swoje barwy z zielonej na rudawą. Natomiast inne żywotniki wybarwiają się z przyjściem zimy. Brązowienie igieł u odmiany tuja brabant odbywa się pozimowo, które na początku może się kojarzyć z chorobami grzybowymi, ale to jest naturalna dla tego krzewu.

Tuja zachodnia jest bardzo cenny w aspekcie ziołolecznictwa. Młode pędy wykorzystuję się do produkcji preparatów ziołowych w postaci tabletek, nalewek, kapsułek. Drzewo jest wykorzystywane w medycynie tradycyjnej, weterynaryjnej, ludowej i homeopatii.

Sadzenie żywotnika zachodniego.

Należy kupować zdrowe rośliny, ponieważ szybciej się przyjmują. Tuja zachodnia dobrze rośnie na przeciętnych glebach, w miejscach z dużą wilgotnością powietrza. Żywotnik wymaga słonecznych lub pół cienistych miejsc do prawidłowego wzrostu. Może uzyskiwać niezbyt korzystny, luźniejszy pokrój na stanowiskach silnie zacienionych.

Odległość posadzenia roślin powinna być około 50 cm. Warto pamiętać o zachowaniu odpowiedniej odległości od płotu. Nie należy sadzić tuje na trawniku, ponieważ chwasty i gęsta trawa mogą utrudniać obsychanie dolnych partii roślin.

Sadzimy żywotniki na takiej samej głebokości, na jakiej rosły w szkółce. Dołek, w którym sadzimy rośliny, powinien być co najmniej 2 razy większy od bryły korzeniowej. Podłoże warto wzbogacić kompostem oraz dobrze przekompostowaną korą sosnową Koniecznie podlewamy rośliny po posadzeniu. Przed podlewaniem glebę należy dokładnie udeptać wokoło rośliny. Jeśli po podlaniu gleba osiądzie, należy ją uzupełnić.

Najlepszym czasem dla sadzenia roślin z bryłą korzeniową jest koniec sierpnia lub od września do października, wiosną – od końca marca do końca kwietnia natomiast rośliny w doniczkach mogą być sadzone od wiosny do października/listopada, poza okresami upału i mrozu.

Pielęgnacja żywotnika zachodniego od wiosny do jesieni.

Podlewanie

Żywotniki zachodnie lubią wilgotną ziemię, więc muszą być regularnie podlewane wiosną i latem 1-2 razy w tygodniu rano lub późnym wieczorem. Jesienią tuje również obficie podlewamy, przed atakiem mrozów.

Podlewać żywotniki warto kierując wodę na ziemię obok pnia, nigdy nie wolno lać wodę na igły oraz z góry na roślinę. Nie poleca się również podlewać drzewa zimną wodą.

Ściółkowanie roślin

Ściółkowanie jest bardzo ważne w uprawie żywotników zachodnich, ponieważ tuje mają płytki system korzeniowy, a podsypana ściółka zatrzymuje wilgoć. Często tuje nieestetycznie wyglądają, zrzucając dolne igły, dlatego podłoże pod tuje ma być rzetelnie wypielone i wyściółkowane korą. Czasami jest używana agrowłóknina, która hamuje wzrost chwastów.

Nawożenie

Żywotnik zachodni lubi nawożenie, które jest efektem szybkiego wzrostu roślin. Ale też trzeba pamiętac, aby nie przesadzić z nawozem, inaczej drzewa wyrosną zbyt wysoko.

Do każdej odmiany żywotnika zachodniego są używane różne nawozy. To mogą być nawozy, które wolno działają, zapobiegają chorobom grzybowym lub wiosenne. Takie nawozy stosujemy 2-3 razy w ciągu roky. Pierwsze – na początku maja, drugie – na początku lipca i ostatnie – od końca września do połowy października.

Cięcie

Ta odmiana żywotników bardzo dobrze znosi cięcie. Nieprawidłowe cięcie może spowodować zniszczenie pięknego kształtu tych drzew. W rezultacie złego cięcia tuja może się rozrosnąć na boki i nadmienię wybić się do góry. Młode tuje do 1,5 m wysokością można nie ciąć przez rok, póżniej należy przycinać czubki przyrosty.

Najlepszy czas dla cięcia drzew od końca marca do początku kwietnia. Usuwają się martwe i niepotrzebne pędy oraz zbrązowiale gałązki.

Kolejne cięcie robimy w czerwcu, przycinając nowe pędy do około połowy.

Ostatnie cięcie tak zwane zagęszczające przeprowadzamy pod koniec lipca, przycinając pędy przeznaczone do rozkrzewiania.

Zaleca się obwiązanie tuje sznurkiem, aby pod ciężkim śniegiem nie uległy deformacji.

Tuja zachodnia - choroby i szkodniki

Żywotniki zachodnie są odporne na ataki szkodników (mszyce, przędziorek, miseczniki) i choroby, ale mogą zaatakować grzyby. To najczęściej jest efektem niewłaściwej pielęgnacji. Do niej należą:

  • niewłaściwe nawożenia lub jego brak,
  • nieprawidłowe podlewanie,
  • niewłaściwe miejsce lub nadmierne zacienienie.

Reakcja na niewłaściwą pielęgnacj może być żółknięcie i brązowienie igieł.

Zmiana koloru igieł oraz ich zamieranie może być rezultatem choroby.

Na obrączkową plamistość pędów może chorować żywotnik szmaragdowy. Objawem jest stopniowe brunatnienie wierzchołków pędów. Warto szybko reagować na takie objawy, ponieważ grzyb może zaatakować inne rośliny.

Zamieranie pędów – objawem choroby jest brązowienie i zamieranie pędów. Rośliny zamierają od zewnątrz do wewnątrz. Przy silnym porażeniu może dojść do zamierania młodych roślin. Na porażonych pędach można zaobserwować niewielkie czarne zarodniki.

Przesadzenie i okrywanie roślin

Większość żywotników bardzo mrozoodporne, ale jednak potrzebują okrycia, aby przetrwać zimowe chłody. Aby zabezpieczyć dzrewa przed mrozem należy obsypać miejsca, gdzie korzenie łączą się z pniem kopczykami ziemi 10-15 cm wysokości. Jednak jeśli zdarzy się silny mróz, takie młode krzewy warto owinąć włókniną ogrodniczą lub okryć gałązkami drzew iglastych.

Rośliny rosnące na balkonach w pojemniczkach również potrzebują ochrony bryły korzeniowej przed mrozem. W takim wypadku należy obłożyć pojemnik grubym styropianem i obwiązać sznurkiem, aby styropian się trzymał ewentualnie wstawić pojemnik do dużego kartonu wypełnionego pogniecionym papierem lub pokruszonym styropianem.

Miejsce w ogrodzie

Tuja zachodnie lubią stanowiska słoneczne lub lekko zacienione. Na słonecznych stanowiskach dobrze rosną odmiany o złocistym i żółtym zabarwieniu łusek. Gleba powinna być wolną od chwastów, wystarczająco żyzną, z dostateczną ilością wilgoci i tlenu. Kluczowe znaczenie dla żyzności gleby ma próchnica – najcenniejszy składnik gleby. Gleby, na których powinno się sadzić tuje zachodnie, mają być wapienne oraz piaszczysto-gliniaste. Są wrażliwe na długoterminową suszę.

Rozmnażanie żywotników zachodnich.

Żywotniki zachodnie można rozmnażać poprzez nasiona i sadzonki. Dzięki rozmnażaniu wegetatywnym sposobem można zachować cechy charakterystyczne dla rośliny matecznej.

Nasiona

Nasiona do sadzenia warto zbierać w końcu października lub na początku listopada, a wysiewać wiosną. Nasiona należy przechowywać w zabezpieczonym miejscu przez okres od zbioru do siewu. Zanim nasiona będą wysiewane, mają być poddane około miesięcznej stratyfikacji. Kwiecień jest odpowiednim terminem siewu. Nasiona można wysiać do doniczek lub zaraz do gruntu. Podłoże musi być koniecznie uprawione i odchwaszczone oraz przepuszczalne. Miejsce na siew warto wybirać tak, aby bylo zacisznym oraz osłoniętym przed wiatrem.

Sadzonki

Najlepszy czas dla rozmnażania żywotników zachodnich poprzez sadzonki wiosną – od marca do kwietnia lub późnym latem – od początku sierpnia do końca września. Wegetatywne rozmnażanie żywotników poprzez sadzonki zabezpiecza zachowanie wszystkich cech charakterystycznych dla danego gatunku.

Należy oderwać młode pędy długości 10–15 cm, pobierając sadzonki. Na końcach pędów musi zostać trochę starszego drewna. Elementy pędów, które są większe, warto skrócić na 10 cm od góry. Również mają być usunięte wszystkie rozgałęzienia z dolnej części sadzonki.

Dalej trzeba zagłębić sadzonki w małe pojemniki, które mają być wypełnione torfem zmieszanym z piaskiem na głębokość około 2 cm. Podłoże w pojemnikach ma być spryskane wodą. Osłonięcie pojemników z sadzonkami przezroczystą folią jest dobrym sposobem, który zwiększa wilgotność powietrza.

Sadzonki mają się ukorzenić przed początkiem zimy. Należy zapewnić w tym czasie stałe nawodnienie oraz zaciszne miejsce w półcieniu. Należy okrywać sadzonki na czas zimowy.

Odmiany.

Odmiany kuliste

  • daniса – ta kulista odmiana zawdzięcza swą popularność regularnemu pokrojowi. Charakteryzuje się dużym zagęszczeniem pionowo ułożonych gałązek i żywym odcieniem zieleni. Jest to roślina karlowa, osiąga 0,5 m wysokości. W zimie brązowieje. Może być stosowana w kompozycjach łączących różne formy pokrojowe karłowych iglaków, np. w pojemnikach lub na rabatach. Jest całkowicie wytrzymała na niską temperaturę. Dobrze rośnie na stanowisku słonecznym.
  • glоbosа – kulista odmiana dorastająca do 1,5-2,0 m wysokości. Zabarwienie łusek ma jasnozielone, wyrażnie szarzejące w okresie jesienno-zimowym. W starszym wieku staje się rzadsza i rozpada na osobne kuliste fragmenty.
  • Hoseri – odmiana również kulista, karłowa, lecz o nieco innym zabarwieniu. Matowozielone, wachlarzykowate, gęsto ułożone gałązki tworzą na powierzchni rośliny kędzierzawą fakturę. Po 10 latach krzew osiąga zaledwie 30-50 cm wysokości.

Odmiany kolumnowe i stożkowe

  • Aurescens – jest to popularna odmiana o złocistym zabarwieniu. Dorasta do 8 m wysokości, zachowując zwarty, kolumnowy pokrój. Po 10 latach osiąga 3-4 m wysokości. Można ją wykorzystać na szpalery i strzyżone żywopłoty. Nadaje się do kontrastowych zestawień kolorystycznych z innymi roślinami iglastymi. /jak wszystkie żywotniki źle rośnie na stanowiskach zbyt suchych i wietrznych. Na niekorzystne warunki reagują słabym wzrostem i ogołacaniem z dolnych gałęzi. Dobrze rośnie na glebach średnio żyznych, lecz wilgotnych.
  • Brabant – ta odmiana rośnie bardzo szybko (30 cm rocznie), nie przerzedzając się. W ciągu 10 lat dorasta do 3 m wysokości. Doskonale nadaje się na formowane żywopłoty, których wysokość można regulować przez odpowiednie cięcie. Charakteryzuje się jasnozieloną barwą gałązek i stożkowatym pokrojem. Jeśli chcemy uzyskać rośliny ugałęzione do samej ziemi, nie można dopuścić do ich zachwaszczenia. W tym celu krzewy zaraz po posadzeniu ściółkuje się korą sosnową.
  • Columna – jest to klasyczna, kolumnowa odmiana żywotnika, o zielonym zabarwieniu igieł, niezastąpiona na żywopłoty. Dorasta do 10 m, przy czym roczne przyrosty wynoszą 40-50 cm. Jej wysokość można regulować poprzez cięcie. Wytworny, proporcjonalny pokrój kwalifikuje ją także do sadzenia pojedynczo i w zestawieniach z innymi iglastymi. Pięknie wygląda w grupie ze złocistą odmianą Aurencens, gdyż żywotniki te mają bardzo podobny pokrój i siłę wzrostu.
  • Smaragd – ta modna odmiana swą popularność zawdzięcza soczystej zielonej barwie i proporcjonalnemu pokrojowi. Nie brązowieje nawet w czasie srogiej zimy. Dorasta do 4 m, cały czas zachowując kształt regularnego, wąskiego stożka. Ładnie się prezentuje w stylowych ogrodach, gdzie może zastąpić formy sztucznie strzyżone. Aby zachować idealny pokrój, nie można dopuścić do zachwaszczenia młodych roślin. Roślina ta nadaje się zarówno na szpalery nieformowane, jak i na żywopłoty strzyżone.

Tuja zachodnia w projektowaniu krajobrazu.

Już od wielu lat żywotniki cieszą się wielką popularnością zwłaszcza żywotniki zachodnie, które są często sadzone w ogrodach. Różnorodność form żywotników daje możliwość zastosowania tych roślin w każdym miejscu. Stanowią one dekorację ogrodu także zimą. Z takich roślin można tworzyć wyjątkowo gęste osłony i żywopłoty.

Żywotniki zachodnie nie boją się cienia, słońca, suszy lub powodzi, więć mogą rosnąć w dowolnym miejscu wygodnym z estetycznego punktu widzenia.

Tuje tej odmiany mogą mieć kulisty, kolumnowy, stożkowaty, jajowaty lub karłowy pokrój, zielone i żółte barwy w różnych odmianach. Zaleca się sadzenie żywotników przy placach zabaw, szkołach, przedszkolach, na ogrodach, działkach i parkach, pojedynczo ewentualnie w grupach.